Երբ ցույց տվեցին, թե ինչպես են տունս պադյոմնի կռաններով, գրեյդերներով հողին հավասարեցնում, աչքս չթարթեցի, ոչ էլ լաց եղա, չկարծեք՝ անտարբեր էի, չգիտեի՝ դա ինչ հոգեբանական վիճակ էր...
Ամեն անգամ, երբ հետեւում եմ այս կամ այն ընդդիմադիր քաղաքական ուժից, անձերից հնչող հայտարարություններին, «խրոխտ» կեցվածքին, տարօրինակ դիրքավորմանը, փորձում եմ չզարմանալ...
Ամեն առավոտ վարչապետը ֆեյսբուքով սրտիկ է ցույց տալիս և ժողովրդին «սեր» խոստովանում։ Անկախությունը, ազատությունը, դեմոկրատիան վարկաբեկվեց, հիմա էլ սերն է վարկաբեկվում։ Արդյոք նա, իսկապես , սիրու՞մ է ժողովրդին...
«Ութսունական թվականների շարժումներն էին. Վազգեն Վեհափառը երկրորդ անգամ հանդես եկավ ելույթով և ահազանգ հնչեցրեց շարժման ղեկավարներին, մեր ժողովրդին, որ սխալ ընթացքով են առաջնորդվում...
Վրաստանում «Միասնական չեզոք Վրաստան» շարժումը վերածվում է կուսակցության։ Շարժման առաջնորդներից մեկը հայտարարել է. «Անհրաժեշտ է դադարեցնել եվրոպական պատրանքները, որոնց մեջ շարունակում է գտնվել իշխանությունը...
Այս իրավիճակում՝ բռնաճնշումներին զուգահեռ «սրտիկներ» ցուցադրելը դառնում է՝
1. Քաղաքական կեղծավորության խորհրդանիշ. ժպիտով և «սրտիկով» քողարկվում է բռնությունը։ Դա հին հոգեբանական հնարք է՝ քաղցր դիմակ՝ դաժանության վրա...
Որքան Փաշինյանը իր գործողություններով, քաղաքական վարքով, բարոյահոգեբանական գործելաոճով տանի
մեր հասարակությանը դեպի խելագարության կանխավարկածների դաշտ, մենք պետք է ամեն բան անենք օգնելու հասարակությանը, որ դա չդառնա նորմա...
Առաջին համաշխարհայինից հետո՝ 1928 թվականին, ԱՄՆ-ում ստեղծվեց մի կազմակերպություն, որը ստացավ Կոնգրեսի աջակցությունն ու հասարակության շրջանում մեծ ճանաչում ու հարգանք վայելեց...
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...